Bukan Aku
Akukah itu
yang duduk di suatu sudut
memeluk lutut
menahan sendu dan tangis.
Akukah itu
di bilik gelap begitu asing
mana cahaya,
yang selalu terang benderang.
Akukah itu
di jalanan sunyi berkabus
tiada kenderaan,
tiada orangan.
Akukah itu
di bukit yang menyergam
di tepi busut jantan,
mana umiku,
mana kekasih,
mana keluarga,
mana empunya.
Akukah itu
di lembah air melimpah
tenggelamkan akal dan waras.
Dia datang! Dia datang!
tidak! tidak!
kenapa bukan dia?
kenapa orang lain?
aku kenal, itu bukan dia
tapi siapa?
Itu bukan aku.
Itu bukan dia.
Abis siapa?